TIBBIY TA’LIMDA “HAYOT FAOLIYATI XAVFSIZLIGI” FANINI O‘QITISH ISTIQBOLLARI

Authors

  • Mamadaliyev Avaz Abduraximovich Andijon davlat tibbiyot institute “Bolalar travmotologiyasi,ortopediyasi va neyrojarrhlik ” kafedrasi katta o‘qituvchisi E-mail: avazmamadaliyev301@gmail.com Author

Keywords:

hayot faoliyati xavfsizligi, oliy tibbiy ta’lim, tibbiyot xodimi, favqulodda vaziyat, kasbiy xavf, xavfni baholash, simulyatsion ta’lim, kompetensiya, Case-Based Learning, Problem-Based Learning, Team-Based Learning.

Abstract

Mazkur maqolada oliy tibbiy ta’lim tizimida “Hayot faoliyati xavfsizligi” fanini o‘qitishning zamonaviy holati, tibbiyot xodimlarini kasbiy faoliyatga tayyorlashdagi ahamiyati hamda uni takomillashtirish istiqbollari tahlil qilinadi. Tibbiyot xodimlari kundalik faoliyati davomida biologik, kimyoviy, fizik, radiatsion, psixofiziologik va texnogen xavf omillari bilan bevosita to‘qnash kelishi sababli ularda xavfni oldindan aniqlash, baholash va boshqarish kompetensiyalarini shakllantirish muhim pedagogik vazifa hisoblanadi. Maqolada kompetensiyaviy yondashuv, simulyatsion ta’lim, Case-Based Learning (CBL), Problem-Based Learning (PBL), Team-Based Learning (TBL), raqamli texnologiyalar va interaktiv ta’lim metodlaridan foydalanish imkoniyatlari yoritilgan. Shuningdek, “Hayot faoliyati xavfsizligi” fanini tibbiy klinik fanlar bilan integratsiyalash, favqulodda vaziyatlarda amaliy ko‘nikmalarni shakllantirish hamda talabalarni real xavfli vaziyatlarga tayyorlash bo‘yicha takliflar ishlab chiqilgan.

References

1. O‘zbekiston Respublikasi. Aholini va hududlarni tabiiy hamda texnogen xususiyatli favqulodda vaziyatlardan muhofaza qilish to‘g‘risida. Qonun.

2. O‘zbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining Favqulodda vaziyatlarning oldini olish va bunday vaziyatlarda harakat qilish davlat tizimi faoliyatini tashkil etish to‘g‘risidagi normativ hujjatlari.

3. World Health Organization. Patient Safety Curriculum Guide: Multi-professional Edition. Geneva: WHO.

4. World Health Organization. Health Emergency and Disaster Risk Management Framework. Geneva: WHO.

5. World Health Organization. Guidance on Ethics and Equitable Access to COVID-19 Health Technologies. Geneva: WHO.

6. International Labour Organization. Safety and Health at the Heart of the Future of Work. Geneva: ILO.

7. Kolb D.A. Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. New Jersey: Prentice Hall.

8. Michaelsen L.K., Sweet M. The essential elements of team-based learning // New Directions for Teaching and Learning. 2008. No. 116. P. 7–27.

9. McLean S.F. Case-Based Learning and its application in medical and health-care fields: A review of worldwide literature // Journal of Medical Education and Curricular Development. 2016. Vol. 3. P. 39–49.

10. Harden R.M., Laidlaw J.M. Essential Skills for a Medical Teacher. 2nd ed. Elsevier, 2017.

11. Issenberg S.B., McGaghie W.C., Petrusa E.R. et al. Features and uses of high-fidelity medical simulations that lead to effective learning: a BEME systematic review // Medical Teacher. 2005. Vol. 27. No. 1. P. 10–28.

12. Gaba D.M. The future vision of simulation in health care // Quality and Safety in Health Care. 2004. Vol. 13. Suppl. 1. P. i2–i10.

13. Cant R.P., Cooper S.J. Simulation-based learning in nurse education: systematic review // Journal of Advanced Nursing. 2010. Vol. 66. No. 1. P. 3–15.

14. Salas E., Sims D.E., Burke C.S. Is there a “Big Five” in teamwork? // Small Group Research. 2005. Vol. 36. No. 5. P. 555–599.

15. Cook D.A., Hatala R., Brydges R. et al. Technology-enhanced simulation for health professions education: a systematic review and meta-analysis // JAMA. 2011. Vol. 306. No. 9. P. 978–988.

Downloads

Published

2026-09-30